09-04-2015 - Verjaardag met een schaduwrand

Vandaag vier ik mijn 61e verjaardag. Van vieren is niet echt sprake. Op 2 april is mijn schoonvader overleden. Hij is bijna 92 jaar geworden. De leeftijd van de sterken. Mijn schoonvader was een forse sterke man, hij is nooit ziek geweest. Ik heb hem alleen sterk, gezond en actief gekend - In 1948 heeft hij in het ziekenhuis gelegen voor een operatie aan zijn toen al slechte gehoor - De verjaardag van Lieze op 8 februari was hij blij, vrolijk en zong hij hard mee met het Lang zal zij Leve" . De maat slaand met zijn stok. Op 20 februari heeft een hersenbloeding gekregen. Linkszijdig verlamd kon hij nauwelijks meer slikken en praten ging moeizaam. Zijn gehoor liet hem nog verder in de steek. Van een sterke man was hij in eens oud en fragiel. Na een ziekenhuis opname in het UMC ging hij voor revalidatie naar de Parkgraaf. Wij zagen hen beetje bij beetje achteruit in plaats van vooruit gaan. Er waren ook betere momenten. Dan was er nog contact en probeerde hij te praten. Begin vorige week kreeg hij een zware longontsteking en andere complicaties. Hij werd opnieuw overgebracht naar het UMC. Antibioticakuren sloegen niet meer aan. Omringd door al zijn dierbaren is hij rustig van ons heen gegaan. Op witte donderdag, kerkelijk gezien een mooie dag. Voor ons ook het verdriet van voorgoed afscheid nemen en het dubbele gevoel dat het zo goed is. Pa zou nooit meer de "oude" sterke man zijn maar slechts een schim van wie hij was. Burg heeft van zijn vader de liefde voor de muziek geërfd. Al jong ging hij met zijn vader mee in Maassluis naar de Harmonie. Zaterdag speelt de Biltse Harmonie voor mijn schoonvader. Zijn zoon Burg, kleindochter Judith, kleinzoon Jaap en kleindochter Els spelen ook in de Biltse Harmonie. Alle muzikale familieleden mogen hun toontje mee blazen met de voor mijn schoonvader uitgezochte muziekstukken. Els gaat ook nog voor hem zingen een lied waar hij van genoot "Mag ik dan bij jou" van Claudia de Breij. In de Parkgraaf was er een paar weken geleden een optreden van het smartlappenkoor Hopeloos. Burg en ik zijn samen met hem in de zaal gaan luisteren. Pa zat een beetje onderuitgezakt in zijn stoel. Het "Hopeloze" gezang leek aan hem voor bij te gaan. Totdat het leid mag ik dan bij jou werd ingezet. Hij vond het prachtig. Het zal een bijzondere afscheidsdienst worden. Mijn schoonvader was een bijzonder man...


  » Bekijk alle foto's