14-07-2013 - Leven als God in Frankrijk

Vandaag is het “Quatorze Juilliet” de Nationale Feestdag in Frankrijk, wij vieren deze dag met de Fransen mee in Die, een kleine plaats in de Vercors aan de Drôme, in de omgeving van Valence. Opvallend weinig vlaggen te zien op deze Nationale Franse dag. Veel plaatsjes zijn omgebouwd in druk bezochte Brocante markten. Daar hebben wij de laatste weken verschillende van bezocht. Geen kunst tussen het kitsch kunnen ontdekken. Vooral een verzameling oud serviesgoed en muf ruikende, mottige kleding konden we bewonderen. Er gaat dus niets “brocants” mee terug naar Les Pays Bas. Geen uitgebreide festiviteiten verder georganiseerd rondom Die. Wel ging een etappe van de Tour de France door Crest, een plaats vlak bij Die. Het jaarlijkse vuurwerk is afgelast vanwege bosbrand gevaar. De Fransen in deze omgeving zoeken vandaag hun vertier ook aan het water van de Drôme met een koelbox, parasol en camping tafel. Het vakantie leven is hier een droom. Overdag wordt het zo’n 30-32 graden’s nachts koelt het plezierig af tot een graad of 17. Je hoort ons niet klagen. We genieten van een fris glas Clarette de Die, een mousserende witte wijn uit deze streek, maken mooie wandelingen in de ochtend en ’s middags zitten we in de Drôme om verkoeling te zoeken. Promisz en River hebben het prima naar hun zin. Onze caravan plaats is zo’n kleine 200 vierkante meter. Heerlijk ruim met uitzicht op de Vercors. Er zijn al 3 weken vakantie plezier voorbij. Op zondag 23 juni zijn wij met ons “Chateau” naar Frankrijk gereden. Het regende dat het plensde. De temperatuur was amper 11 graden. Op naar de Franse soleil. Onze eerste camping was in de omgeving van Reims. Deze historische stad vol keizerlijke kroningen en prachtige kerk met schitterende ramen zijn we gaan bekijken. De zon scheen uitbundig en de temperatuur was ver boven de 20 graden. Na Reims gingen we door naar de Tarn. We hadden een plek voor tien dagen gereserveerd in Mirandol bij “Le Clots” een camping vol, letterlijk vol, bomen. Schaduw te over. De zon kon zich met moeite een baan door het bladerdek wringen. We hoorden de hele dag gezang van allerlei vogels maar zagen ze niet. Die bleven verborgen tussen de bladeren. Het was een mysterie waar de vogels die we hoorden waren. Ik vroeg me af of er geluidboxen verstopt zaten tussen de takken en door de camping eigenaar CD’s werden gedraaid met vogel geluiden. De omgeving in de Tarn, de Midi Pyreneeën, was afwisselend heuvelachtig met gouden korenvelden en honderden tamme kastanje bomen. Tamme kastanjes waren vele jaren lang het hoofdvoedsel voor de Fransen. De tijd voor er aardappelen gekweekt werden. Een (klein) voordeel van deze camping was, dat de caravan altijd in de schaduw stond, River en Promisz konden daardoor makkelijk een tijdje alleen blijven. Wandelen aan de lijn door een stad is niet hun favoriete bezigheid. We zaten vlak bij de stad Albi, en hebben ook Toulouse bekeken. Op onze rit naar de Vercors hebben we 2 dagen op een camping midden in Avignon gestaan. De voorbereidingen voor het jaarlijkse grootse theater festival waren in volle voor bereiding. De straten beplakt met honderden kleurige posters. Ook werden er al voor proefjes van optredens op straat getoond. De stad was een bruisend theater feest, echt fantastisch. Het weer was warm, de honden vermaakten zich in de rivier de Rhône. Wel aan de oever want het is met recht een wilde vloed met verraderlijke stromingen. Nu staan we al een week op de camping Du Murier. Het is hier prachtig. In de eerste dagen vielen er in de avond en nacht heftige onweers- en regenbuien. De Drôme veranderde van een kalme, helder blauwe stroom in een paar uur tijd in een bruine, zanderige kolkende rivier. Overdag geen wolkje te zien, kwamen die aan het eind van de middag over de bergtoppen aan stormen, Imponerend om te zien en heerlijk dat het even goed af koelde. We hebben al verschillende wandelingen gemaakt door de lavendelvelden en de wijngaarden. De krekels maken op sommige drogere stukken een oorverscheurend lawaai, de vlinders fladderen naar fel gekleurde bloemen die het landschap sieren. River maakt haar naam helemaal waar en duikt in ieder watertje dat ze tegen komt, Zij is zo fanatiek dat de randen van haar voetzooltjes geschaafd zijn door de stenen.. Haar voeten zet ik ’s avonds in de zinkzalf en de groene leem. Daarna krijgt zij sokken aan Wonder boven wonder laat zij de sokken zitten. Ons wispelturige meisje lijkt te snappen waarom zij zo uitgedost wordt. Onze laatste vakantie week is begonnen….


  » Bekijk alle foto's