21-03-2014 - Rondreis in Marokko

Op donderdag 6 maart zijn Burg en ik vanaf Schiphol naar Casablanca gevlogen voor een 12 daagse rondreis in Marokko. River ging logeren bij haar broer Teekon en Promisz ging naar Annelieke en Niels. Ons toestel vertrok rond 1100 uur. De vliegtijd is ongeveer 3 uur Het tijdverschil met Nederland is 1 uur, we kwamen in Casablanca aan rond 1 uur Marokkaanse tijd. Op het vliegveld werden we opgehaald en naar ons eerste hotel gebracht. Een hotel als in de verhalen van 1000 en 1 nacht. Fantastisch. We werden ontvangen met verse muntthee geschonken uit een zilveren pot en getrakteerd op een schaal heerlijke koekjes. Deze manier van gasten in een hotel welkom heten bleek in Marokko heel gewoon. In bijna alle hotels kregen we te maken met dit thee ritueel. Vrijdag ochtend 7 maart stond voor het hotel onze huurauto klaar. Een Fiat Punto. De reis kon beginnen. Burg had de taak de auto te besturen en de drukke stad uit te manoeuvreren. Hoe de verkeersregels in Marokko zijn hebben we in de 12 dagen niet kunnen ontdekken. Er wordt voortdurend hard getoeterd, iedereen lijkt maar zo'n beetje te doen wat hem goed dunkt. Eén mierennest van krioelende auto's, scooters brommertjes,wagentjes met ezeltjes, muildieren en hand geduwde krakkemikkige karretjes. Aanrijdingen hebben we niet gezien. De rond raggende auto's hadden opvallend weinig schade, dus Burg stortte zich heldhaftig in het verkeer. Al snel waren wij de stad uit in landelijke gebied. De tijd was niet één uur terug gezet maar naar mijn beleving één eeuw. Prachtige glooiende velden vol oranje goudsbloemen, bloeiende perzik en amandelbomen, olijfbomen. Zingende leeuweriken, vinken, honderden mussen hele groepen ooievaars en kleine zilver reigers. Ik kwam oren en ogen te kort. Langs de weg veel mensen met ezeltjes. Wat een vracht kunnen die dieren dragen onvoorstelbaar. De markten in de dorpen waar we door heen kwamen waren een belevenis. Pauzeren om een kop koffie te drinken of even rond lopen om de sfeer proeven van de souk was geweldig. De gastvrijheid en de vriendelijkheid van de Marokkanen overweldigend. Spontaan werd overal hulp aan geboden, In een klein plaatsje zijn we rond geleid door een dorpsbewoner. Hij liet ons zien hoe in een open vuur oven op traditionele wijze brood werd gebakken.Ook mochten Burg en ik samen in een Hammam (badhuis) een kijkje nemen. Heel bijzonder want mannen baden op ander tijden dan vrouwen en die tijden zijn strikt gescheiden. Opweg naar Fes kwamen we op de route een bordje Volubilis tegen. In het boek Marokko lazen we dat het om een Romeinse nederzetting ging. Daar gingen we "even" een kijkje nemen. Verstopt tussen de groene heuvels vonden we deze Romeinse opgraving. Het was prachtig. We hebben een paar uur met onze mond open rond gelopen. Tip: google even op Volubilis en afbeeldingen. De beroemde Koningssteden hebben indruk gemaakt. Fes vonden wij geweldig. De poorten met schitterend ingelegd mozaïek. De leerlooierijen, verven van leer, weven, potten bakken een en al bedrijvigheid. Veel werk wordt uitsluitend met de hand gedaan. De tijd heeft stil gestaan. Over het Atlas gebergte zijn we naar de plaats Merzouga gereden. Hier hadden we een overnachting geboekt in een tent in de Sahara. Op een Drommedaris zouden we naar een nomaden tent hobbelen om een nacht in de woestijn door te brengen. De zon zien ondergaan, bij een kampvuur zitten de duizenden sterren bewonderen. Na een korte nachtrust de zon weer op zien gaan en een paar uur terug schommelen op het woestijn schip terug naar het hotel waar de auto was blijven staan. Het waaide behoorlijk hard, een paar dagen eerder was er een flinke zandstorm geweest. De wind was nog steeds heftig en het gevoel van gezandstraald worden was onplezierig. Lang hoefde Burg en ik niet te overleggen. Het overnachten in de woestijn "avontuur" hebben we afgezegd. We kregen een fantastisch huis aan geboden voor die ene nacht aan de voet van de zandduinen. Het besluit om niet mee te gaan hebben we geen moment betreurd. Nog voor de zon onder was begon het te regenen. De hele nacht bleef het bewolkt, sterren waren er van wege het dikke wolkendek niet te zien. Ook niet op ons dakterras. Wij lagen luxe en warm in een sprookjes bed zonder geluid van wapperende tent doeken en schurend zand tussen de dekens. De zonsopgang wilde ik wel zien. Dus om ongeveer 6 uur op. Het was droog wel bewolkt en koud. Het lopen in de woestijn een bijzondere ervaring. Oneindig zand in alle tinten rood en oranje. Langzaam veranderde de lucht in zacht een roze gouden gloed door de opkomende zon. Het zand leek op te gloeien. Ademloos zat ik op een duin top te kijken. In de verte kwamen de Dromedarissen weer schommelend terug. De wind stak op. Een gordijn van wolken werd voor de zonsopgang dicht getrokken. Het ging opnieuw regenen. Het magische moment was voorbij. Het was bijzonder dat wij regen hebben mee gemaakt in een gebied waar water hard nodig is en zelden valt. Ik was blij voor alle woestijn bewoners en voelde me echt niet teleurgesteld. Er zijn vaker zonsop en ondergangen en sterren te zien in de Sahara dan regen. Onze reis ging weer verder door woest en onherbergzaam landschap. Hier en daar een schaapskudde of drommedarissen met een herder. De laatste stad van onze reis was Marrakech. Het weer was zonnig tussen de 24 en 27 graden. Drie dagen hebben wij rond gezworven in smalle straatjes, kleine winkeltjes en gezeten op het enorme plein waar in de avond van alles te beleven is. Lange tafels worden gedekt om te eten, er zijn verhalen vertellers, slangenbezweerders marktkraampjes met van alle en nog wat. Moe van de stad en alle lawaai zochten we vaak het dakterras van het hotel of een park op om rustig in onze e reader te lezen of alleen maar te kijken. Maandag 17 maart vlogen we weer terug. Zo'n 1400 kilometer hebben we gereden en een stukje leven in Marokko beleefd. Het rondreizen in Marokko was een geweldige ervaring, we hebben genoten. Voor onze Marokkaanse overburen hadden we een kleinigheidje gekocht om te laten weten dat we het zo naar ons zin hebben gehad in het land waar hun wortels zijn en waar wij ons bijzonder welkom hebben gevoeld. Marokko voelt voor ons als meer !


  » Bekijk alle foto's