08-01-2020 - Alle goeds voor het nieuwe decennium 2020

Het nieuwe jaar is al weer een week oud. De jaarwisseling zijn wij weer naar een Hotel gegaan om het vuurwerk in de wijk te ontvluchten. Gelukkig zijn Hidden en Ocean niet onder de indruk van het geknal en dat willen we graag zo houden. Eén keer een nare ervaring van een verkeerd gegooid stuk plofwerk en de angst zit er voor een hondenleven lang in gegroefd. Ook van de nest genoten van Ocean krijgen we alleen maar berichten dat de honden geen last hebben van het geknal. Indy, uit Rekken is zo nieuwsgierig dat zij het liefst het vuurwerk oppakt nadat het is gegooid door Jurre. Óok het carbid schieten doet haar niets. Heerlijk relaxt zijn de 5 Ocean's.
De training bij Sander is ook weer begonnen. Ocean gaat steeds fanatieker werken. Echt een kleindochter van River. Net voor de 2e keer loops geweest, dus zo te tellen een cyclus van ruim 7 maanden. In juli zijn we dus weer de klos. Net wanneer de SJP proeven beginnen, dat is wel balen maar ja het kan ook zo maar anders lopen met de teefjes. Een kalender invullen op loops worden is niet te doen.
Gisteren heb ik een nostalgisch rondje gelopen in de wijk in Utrecht waar ik ben opgegroeid. Ook even op de koffie bij een oude vriendin. Vanaf begin jaren 80 zijn wij bevriend. De vriendschap is ontstaan in het Houderinge bos in de Bilt waar we tijdens het wandelen met onze labradors elkaar tegen kwamen. Onze honden bleken elkaar heel leuk te vinden en zo is de vriendschap ontstaan want Ireen en ik konden ook goed met elkaar opschieten. Tijdens de wandelingen in de Biltse bossen kwamen we er al pratend achter dat Ireen woont waar ik ben opgegroeid: Langs de Kromme Rijn. Ik op het Lodewijk Napoleon Plantsoen, Ireen net aan de andere kant van de Prinsenbrug. Ik heb in de jaren 60 langs die snel stromende zij- uitloper van de Rijn regelmatig met haar zoon en zijn hond heb gespeeld. Ik was gek op de hond die zo heerlijk zwom en altijd wilde spelen. Over de hond kon ik nog veel vertellen over de zoon niets.
Inmiddels heeft Ireen al jaren geen honden meer. Ons contact is gebleven en ik wandel nog regelmatig langs het grindpad van mijn jeugd kijkend naar de Kromme Rijn waar ik talloze keren in gevallen ben en door mijn oudste broer Hans er weer uitgetrokken. Vaak lijkt wanneer je ouder wordt een straat of een sloot smaller te worden naar mate jij zelf groter bent gegroeid. De Kromme Rijn stroomt nog steeds snel in ongeveer de zelfde breedte door. Dat ik altijd speelde voor een beroemd Rietveld huis heb ik toen nooit geweten. Heerlijk zo'n rondje jeugd sentiment.



  » Bekijk alle foto's